黄昏

huánghūn

HSK 7

黄昏 — huánghūn

1. anochecer; crepúsculo; atardecer · crepúsculo; anochecer; entardecer

   黄昏时分，海面被染成了金色。 huánghūnshífēn hǎimiàn bèi rǎnchéng le jīnsè — Al anochecer, el mar se tiñó de dorado. / Ao anoitecer, o mar ficou tingido de dourado.