飘扬

piāoyáng

HSK 7

飘扬 — piāoyáng

1. ondear; flamear; (moverse agitado por el viento) · ondear; tremular; (flutuar ao vento)

   旗帜在风中飘扬。 qízhì zài fēng zhōng piāoyáng — La bandera ondea en el viento. / A bandeira tremula ao vento.