顽抗

wánkàng

顽抗 — wánkàng

1. resistir obstinadamente; negarse a ceder · resistir teimosamente; recusar-se a ceder

   他顽抗到底，不肯投降。 tā wánkàngdàodǐ bùkěn tóuxiáng — Se resistió tenazmente hasta el final y se negó a rendirse. / Resistiu obstinadamente até o fim e recusou-se a render-se.