面巾

miànjīn

面巾 — miànjīn

  1. toalla/paño de cara; mortaja (sobre el rostro de un cadáver) · pano/toalha de rosto; sudário (sobre o rosto de um cadáver)

    他用面巾擦了擦脸。 tāyòng miànjīn cā le cā liǎn — Se limpió la cara con un paño de rostro. / Ele enxugou o rosto com uma toalha de rosto.