间断

jiànduàn

HSK 7

间断 — jiànduàn

1. desconectado; interrumpido; suspendido; con intervalos o huecos · desconectado; interrompido; suspenso; com lacunas ou pausas

   由于供电不稳，会议被间断地中止了几次。 yóuyú gōngdiàn bùwěn huìyì bèi jiànduàn dì zhōngzhǐ le jǐcì — Debido a que la alimentación eléctrica era inestable, la reunión se suspendió intermitentemente varias veces. / Devido à instabilidade da energia, a reunião foi interrompida intermitentemente várias vezes.