逃兵
táobīng
逃兵 — táobīng
- desertor (militar) · desertor (militar)
他在战场上被指认为逃兵。 tā zài zhànchǎng shàng bèi zhǐ rènwéi táobīng — Lo acusaron de ser un desertor en el campo de batalla. / Ele foi acusado de ser um desertor no campo de batalha.
táobīng
他在战场上被指认为逃兵。 tā zài zhànchǎng shàng bèi zhǐ rènwéi táobīng — Lo acusaron de ser un desertor en el campo de batalla. / Ele foi acusado de ser um desertor no campo de batalha.