迸裂

bèngliè

迸裂 — bèngliè

  1. resquebrajarse; rajarse; estallar · rachar; gretar; estourar

    玻璃在强烈冲击下迸裂开来。 bōlí zài qiángliè chōngjī xià bèngliè kāilái — El vidrio se rajó bajo el fuerte impacto. / O vidro se partiu com o forte impacto.