迫令
pòlìng
迫令 — pòlìng
- ordenar; forzar · ordenar; forçar
法院迫令被告支付赔偿。 fǎyuàn pòlìng bèigào zhīfù péicháng — El tribunal ordenó al acusado pagar una indemnización. / O tribunal ordenou que o réu pagasse uma indemnização.
pòlìng
法院迫令被告支付赔偿。 fǎyuàn pòlìng bèigào zhīfù péicháng — El tribunal ordenó al acusado pagar una indemnización. / O tribunal ordenou que o réu pagasse uma indemnização.