违碍

wéiài

违碍 — wéiài

1. tabú; prohibición · tabu; proibição

   在某些文化中，这种行为被认为是违碍。 zài mǒuxiē wénhuà zhōng zhèzhǒng xíngwéi bèi rènwéi shì wéiài — En algunas culturas, este comportamiento se considera un tabú. / Em algumas culturas, esse comportamento é considerado um tabu.