皇后

huánghòu

HSK 7

皇后 — huánghòu

  1. emperatriz (soberana femenina o la mujer de mayor rango en una corte imperial) · imperatriz (soberana feminina ou a mulher de mais alto escalão na corte imperial)

    在古代,皇后地位仅次于皇帝。 zài gǔdài huánghòu dìwèi jǐncìyú huángdì — En la antigüedad, la posición de la emperatriz estaba sólo por debajo de la del emperador. / Na antiguidade, o estatuto da imperatriz ficava apenas atrás do imperador.

  2. consorte imperial (la esposa del emperador o consorte principal; cabeza del harén imperial) · consorte imperial (a esposa do imperador ou consorte principal; chefe do harém imperial)

    皇后通常负责管理后宫和参与祭祀礼仪。 huánghòu tōngcháng fùzéguǎnlǐ hòugōng hé cānyù jìsì lǐyí — La consorte imperial normalmente gestionaba el harén y participaba en los rituales de sacrificio. / A consorte imperial normalmente administrava o harém e participava nos rituais de sacrifício.