良
liáng
HSK 7
良 — liáng
- good; fine (often in compounds, literary/formal)
他的表现良好。 tā de biǎoxiàn liánghǎo — His performance is good.
- (literary/formal) very; greatly (used as an intensifier, e.g. 良久 ‘quite a long time’)
他等了良久才离开。 tā děng le liángjiǔ cái líkāi — He waited for quite a long time before leaving.