良

liáng

HSK 7

良 — liáng

  1. good; fine (often in compounds, literary/formal)

    他的表现良好。 tā de biǎoxiàn liánghǎo — His performance is good.

  2. (literary/formal) very; greatly (used as an intensifier, e.g. 良久 ‘quite a long time’)

    他等了良久才离开。 tā děng le liángjiǔ cái líkāi — He waited for quite a long time before leaving.