晃

huàng

HSK 7

晃 — huàng

  1. to dazzle; to flash past (suddenly/brightly)

    夕阳晃得我看不清远处的山影。 xīyáng huǎng dé wǒ kànbùqīng yuǎnchù de shānyǐng — The setting sun dazzled me so I couldn't make out the distant mountain silhouette.