孔

kǒng

HSK 7

孔 — kǒng

  1. hole; opening; aperture; orifice

    这块木板上有几个小孔。 zhèkuài mùbǎn shàngyǒu jǐgè xiǎokǒng — There are several small holes in this plank.

  2. surname Kong (孔)

    孔子是中国古代著名的思想家。 kǒngzi shì zhōngguó gǔdài zhùmíng de sīxiǎngjiā — Confucius was a famous ancient Chinese thinker.