孔
kǒng
HSK 7
孔 — kǒng
- hole; opening; aperture; orifice
这块木板上有几个小孔。 zhèkuài mùbǎn shàngyǒu jǐgè xiǎokǒng — There are several small holes in this plank.
- surname Kong (孔)
孔子是中国古代著名的思想家。 kǒngzi shì zhōngguó gǔdài zhùmíng de sīxiǎngjiā — Confucius was a famous ancient Chinese thinker.